kyk!
hier’s gul blomme
wat hardop, geel en oopbek lag
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Woorde het my nog altyd gefassineer. Hulle het hul eie manier – soms werk hul gladdebek saam, soms moet ék harder werk, soms hol hul weg, soms maak hul my wakker in die nag en moet ek eers aandag gee, voor ek verder rus kan kry! Van my versies is oor dinge wat ek regtig self beleef, van hulle het ek ervaar deur mense na aan my, party dink ek uit of verbeel my sowaar ek weet, baie ander ontwyk my nog. Ek deel my versies graag met jou en sal jou kommentaar waardeer...
3 comments:
visueel treffend ! in die gedig was die vreugde voor die blomme daar. die blomme het dus maar net die vreugde kom bevestig.
dis amper soos die hoender en die eier... soms weet ek ook nie waar was die begin regtig nie ;)
maar ek ken die Oorsprong wel,
en dis after-all al wat tel
Pragtig
Post a Comment