hy tjierrie-tjir, tjierrie tjirrr
met volronde note
maar as ek roer,
tjoepstil die klankies uit sy keel.
hy wag tot ek weer doodstil sit,
dan trek hy los:
tjierrie-tjir
tjierrie-tjirrr!
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Woorde het my nog altyd gefassineer. Hulle het hul eie manier – soms werk hul gladdebek saam, soms moet ék harder werk, soms hol hul weg, soms maak hul my wakker in die nag en moet ek eers aandag gee, voor ek verder rus kan kry! Van my versies is oor dinge wat ek regtig self beleef, van hulle het ek ervaar deur mense na aan my, party dink ek uit of verbeel my sowaar ek weet, baie ander ontwyk my nog. Ek deel my versies graag met jou en sal jou kommentaar waardeer...
No comments:
Post a Comment